Groeipijn is fijn

Als je wil groeien moet je bereid zijn pijn te lijden.
Groei je samen dan deel je het succes en de pijn.

Na een jaar veldhockey stapte ik op mijn zesde over op ijshockey. Veldhockey was te saai en te netjes en ik wilde uitdaging. In een sportkrantje zag ik: ijshockey clinic. Lezen kon ik nog niet echt maar het woord “hockey” herkende ik en “ijs” klonk als iets wat ik lekker vond. Ik wees ernaar, keek mijn moeder vol vertrouwen aan en zei: “dit wil ik”.

In mijn ijshockeycarrière leerde ik twee lessen die ik nooit meer ben vergeten.

Les één: groeien doet altijd pijn.

De regels waren simpel:
1) verloren we: dan schaatsten we rondjes tot het zuur uit onze bovenbenen spatte.
2) wonnen we: kregen we tactiek-les tot je hoofd duizelde en je bijna weer begon te verlangen naar die brandende bovenbenen.

Groeien was nooit comfortabel. Binnen teams werkt het in mijn ogen niet anders. Zelfde wetten: groei geeft pijn. Veranderen is nou éénmaal oncomfortabel. Toch lijken we daar zelden echt bij stil te staan. We verwachten ontwikkeling zonder frictie, vooruitgang zonder weerstand, resultaten zonder het proces dat eraan voorafgaat. Maar zo werkt het niet. Groei ontstaat in het bewust opzoeken van ongemak. In spanning kunnen verdragen, bespreken wat moeilijk is en vasthouden aan gezamenlijk ritme.

Les twee: in je eentje red je het nooit.

Ijshockey is teamwork in zijn puurste vorm. Als verdediger moest ik blindelings kunnen vertrouwen op de jongens voor me. Op elke keuze die ik maakte moest een teamgenoot anticiperen en vice versa. Een menselijk wisselwerking die alleen effect had als iedereen zijn rol serieus nam. Samen winnen, samen verliezen en samen dragen.

Groeien vraagt om het herkennen van patronen die niet langer helpen. Feedback kunnen geven én ontvangen is noodzakelijk. Zelfs als het even voelt alsof je uit positie wordt gespeeld. Het vraagt om kwetsbaarheid. Durven uitspreken dat je anderen nodig hebt om verder te komen.

En boven alles vraagt het om discipline, consequente afspraken, zorgvuldig afgestemde samenwerking en het vermogen om vol te houden. Juist wanneer het spannend wordt.

Door: Teije Koorn