Bewustzijn

Tien letters en drie lettergrepen. Een woord dat alles en niets tegelijk betekent.

Het is een woord dat oprispingen en kriebels geeft als het een mantra wordt. Maar liever benaderen wij het als een begrip dat levensbepalend is.

Crick en Koch publiceerden in 1990 een artikel ‘A framework for consciousness’. In dit artikel benaderden en definieerden zij het bewustzijn. Vrij vertaald (en simplistisch) benaderden zij het bewustzijn als de minimale hersenactiviteit die nodig is om iets te beleven.

De staten van bewustzijn die gehanteerd worden in geneeskunde doen ertoe. Deze staten van bewustzijn zijn overal om ons heen. Ook in teams en op andere plekken waar mensen samenwerken.

Om je even alert te maken hier een overzichtje van de bewustzijnsniveau’s. Uiteraard om je aan het denken te zetten.

Hyperbewustzijn/hyperarousal: alles staat open, prikkels komen hard binnen, tempo ligt hoog.

Helder bewustzijn: aandacht stabiel, waarneming en handelen in balans.

Vernauwd bewustzijn: blik versmalt, focus op één lijn, de rest valt weg.

Dissociatieve toestand: afstand tot zelf of omgeving, kijken van buitenaf.

Delier: wisselend bewustzijn, aandacht gefragmenteerd, de werkelijkheid schuift.

Somnolentie: slaperig, vertraagd, nog goed wekbaar.

Sopor: diepe sufheid, reactie op stevige prikkels.

Stupor/katatonie: motorisch stil of star, weinig tot geen initiatief.

Coma: niet wekbaar, geen bewuste respons.